G.A.C.
De KRABBENRIJDERS | Oosterschelderit info | Verslag Oosterschelderit | Deelnemers OS rit | Inschrijven OS rit |
3 weken voor de Oosterschelderit: problemen met de
carburateur, ondanks,
maar
vooral denk ik, dankzij een recente en peperdure onderhoudsbeurt bij en Triumph
"specialist" in de buurt van Hoorn. Staan we tijdens een toerritje
midden op het eiland Tholen met een verzopen en niet meer startende motor.
Gelukkig kon een gewone Bovag-garage in Bergen op Zoom de problemen verhelpen
en de spitfire reed weer als nooit tevoren (naar huis).
1 week voor de Oosterschelderit: toch nog maar even
goed de spitfire testen en erop uit voor een flinke proefrit. In het begin
"hield ie af en toe wat in" maar misschien was tie nog wat koud en
kwam het omdat alles nu anders afgesteld stond. In ieder geval reed ik vlot de
Tholense brug over. Plots, na driekwart een rotonde te hebben gedaan viel de
spitfire onverwachts stil, volkomen dood, niet meer aan de praat te krijgen.
Gelukkig kon ik Stefan, eigenaar van dezelfde Bovag-garage bereiken en hij kwam
op z'n vrije zaterdagmiddag met de auto-ambulance naar 't Eiland om de spitfire
op te laden. Breuk in een draadje in de ontsteking, kleinigheidje gelukkig dus
eenmaal ontdekt en gerepareerd, liep tie weer als een zonnetje. Nog een paar
keer testen, ja hoor laat de Oosterschelderit maar beginnen.
Zondagmorgen 5 september, de grote dag, vol vertrouwen
in de Spitfire rijden Corné en ikke de Grote Markt van Bergen op Zoom op om
even later in deze geweldige entoutage van start te gaan. Dit jaar in de
Sportklasse en Corné heeft daarom extra grote schoenen aangedaan om flink gas
te kunnen geven.
We beginnen met een regularity, pijlen kortste route.
Volgens mij komen we een paar seconden te vroeg bij de GTC, vlak na Johan van
Geel, die toch 3 minuten vóór ons vertrokken was. Hè, dacht ik nog dat is toch
niks voor Johan! Bleek dat ik pijl 4 over de Slingerweg over het hoofd had
gezien, dus daarom veel te vroeg was. Gelukkig bleek er geen controle gestaan
te hebben, dus het aantal strafpunten was beperkt. Nu tussendoor nog even de
behendigheidsproef. De enige opdracht aan Corné: houtem heel!
Volgende traject, punten kortste route. Super
geconcentreerd beginnen we er aan en zien goed de wegvertekeningen bij de
dijkaprelletjes. Het traject is niet uiterst moeilijk alleen na punt 7 denk ik
de route links van punt 7 op te kunnen pakken en via nogmaals de U (en
uiteraard dan logisch ook nog stempel 5) naar de TC. De uitzetter heeft het zo
niet bedoeld, twijfelgeval!, en zo komen we met 30 strafpunten, want ik neem
aan dat de extra U en 5 een combinatie is, en met 1 minuut overschrijding bij
de TC. We hebben een goed gevoel.
Volgende traject: Baril, een van mijn favoriete
systemen. Alles loopt lekker tot Blokkering 4. De Y en de J goed gezien, de B
gepakt (kleine twijfel) en om de blokkering heen. Corné: hè, ik geef vol gas
maar hij gaat amper vooruit. We ruiken een lucht die ons een onprettig gevoel
geeft. We stoppen en wachten, wat doen we, nog eens proberen. Gelukkig we
rijden weer normaal... 300 meter lang. Weer die lucht en weer moeilijk
vooruitkomen. We zetten de Spitfire aan de kant bij een boerderij en dikke
rookwolken komen onder de motorkap vandaan en stinkuhh! Motorkap open en we
zagen dat de rook van het linkervoorwiel kwam: rem vastgelopen, geen beweging
meer in te krijgen. Voor de derde op een volgende week stond ik weer stil op
het Eiland Tholen. De boer kwam naar ons toe en vroeg wat erop deed. Hij had er
wel verstand van en wilde ons wel helpen maar moet eerst even gaan eten. De rem was weer
losgeschoten en we parkeerden op het erf. Ik belde de ANWB en die zou binnen
één uur er wel zijn. Weg klassement.
De een na de andere oldtimer kwam voorbij, de meesten
vriendelijk zwaaiend, anderen vragend wat er op deed. Optimistisch riep ik dan:
ach beetje pech, anwb is gebeld, tot straks! Aandoenlijk was de reactie van de
fanatieke en leuke meiden Sofieke Stadhouders en Regine Houg (dochter van Tom).
Ze reden ons zwaaiend voorbij, reden vervolgens in hun Belgische mini achteruit
en vroegen of ze iets voor ons konden doen, meteen daarop zich excuserend dat
ze wel niet technisch waren. Of we dan in ieder geval een snoepje van ze
wilden. We moesten wel tot 3x keer toe garanderen dat er geen controle achter de
bomen op het erf stonden! Deze meiden moeten we bewaren voor de rallysport!
De ANWB kwam inderdaad, na TWEE EN EEN HALF UUR! Even
prutsen en probleem verholpen, wat zeg ik, er was eigenlijk niets aan de hand
en de monteur snapte ook niet goed wat er gebeurt kon zijn. Wat extra
druppeltjes olie en rijden maar, uitgezwaaid door het gehele komplete
boerengezin, waarvan de jongetjes uiteraard nog even in de Spitfire op de foto
moesten. De rest van Traject 4 en traject 5 hebben we niet meer gereden en
bijna een uur te laat komen we aan bij de VTC. Jullie kunnen gelijk door want
jullie hadden al vertrokken moeten zijn. Ja dag, eerst even lekker lunchen,
hebben we nog een beetje plezier van ons inschrijfgeld. Na een kop soep, wat
broodjes en een begroeting met Dhr. Akkermans himself, nog een 'klant' van me
geweest in ons beider beginperiode, toch maar aan het middag gebeuren beginnen.
De ingetekende lijn zonder goed op te letten geheel gereden naar de eerste TC,
waar we aankwamen op het moment dat we al bij de volgende TC hadden moeten
zijn, dus meteen door naar TC3 en traject 2 overslaan. Een gedeelte van de
laatste opdracht, punten vrije route hebben we nog wel gereden maar een stukje
moesten we nog wel overslaan en al racend naar de finish om in ieder geval niet
meer dan een half uur te laat aan te komen.
De vertrouwelijke gezelligheid bij de Kloof maakte
veel van deze pechdag goed en het buffet was weer meer dan voortreffelijk. Toen
kwam de uitslag. Ik had meer strafpunten dan normaal in een heel seizoen, maar
was toch 23e van de 25, dankzij de 2 equipes die niet waren gestart.
Dank aan de Krabbenrijders voor de organisatie van deze Oosterschelderit, al
had ik er voor mezelf meer van voorgesteld.

Na de start op de sfeervolle Markt in Bergen op Zoom gelijk een
druk programma ingetekende lijn door de stad daarna de regularity en
dan de behendigheidsproef.
De eerste controle welke we konden noteren was de letter M we
twijfelden wat aan ons zelf want we hadden eigenlijk al eerder een
controle verwacht maar achteraf was onze twijfel niet juist
Na 2x de letter T genoteerd te hebben gingen we op pas naar de proef
en misten we stempel 7 terwijl we toch de juiste route hebben
afgelegd.
Controle dus niet gezien en dat zou niet de laatste zijn, terwijl
mijn ogen pas zijn opgemeten en er werd geconstateerd dat er minder
sterke glazen in mijn bril moesten.
In het volgende traject heb ik de letter W ook niet gezien wel de
juiste route gereden zal ook wel aan de oogmeting hebben gelegen.
Vervolgens hebben we de controle U gemist nadat we niet rechtsaf
mochten vanwege een weg welke alleen bestemd was voor
bestemmingsverkeer dan moet je kijken waar kun je de oorspronkelijke
route weer oppakken en dat was via de weg waar de letter U stond.
De theorie dus beter toepassen
In het volgende deel route goed gereden maar toch letter O gemist
vervolgens na barricade 8 duidelijk gezien dat bij het woordje
welgelegen de weg haaks was getekend dus kon je van de eerste afrit
geen gebruik maken letter T stond blijkbaar met de rijrichting mee
niet gezien.
Je moest dan de volgende afrit nemen maar ook die kan ik niet op
mijn kaart vinden dus deze situatie is mij nog niet geheel
duidelijk.
In het laatste deel van de ochtend hebben we bij pijl 2 controle 63
gemist we zijn nog speciaal achteruit gereden tot het volgende wegje
maar zowel de pilot als de copilot hebben controle 63 niet gezien.
Het oogprobleem had zich vermenigvuldigd blijkbaar.
Totaalstand na het eerste traject 6 controles gemist waarvan 1 door
het niet goed toepassen van de theorie.
Na de voortreffelijke lunch weer vol goede moed aan het middag
gedeelte begonnen.
Controle O stond fout dus niet genomen maar toen begonnen de
problemen op de parallelweg het bord verboden in te rijden niet
gezien dus vrolijk de parallelweg gevolgd met als gevolg controle I
gemist. Maar door onze fout kom je het volgende bord verboden in te
rijden ook niet meer tegen door die ene fout misten we dus ook
controle G 1 fout leverde dus 2x een gemiste controle op.
Vervolgens kwamen we een pijl tegen met de punt naar beneden wel
gezien maar niets mee gedaan dus de oorspronkelijke ingetekende lijn
gereden en controle M gemist. Dat waren dus 3 controles op een klein
stukje.
Het volgende traject van pijl tot pijl kortste route foutloos
gereden geen strafpunten dus.
Dan op naar het laatste stukje punten vrije route en dan kom je bij
het eerste punt we hebben geleerd goed te kijken naar de omgeving
een bosje een erf scheiding enz. De controle stond duidelijk in een
andere weg dan waar punt 1 was genoteerd maar wij gingen uit van de
25meternorm en dus weer niet goed gekeken naar de omgeving. Mogelijk
passen we het de volgende keer op de juiste manier toe. Laatste
stempel A hebben we bewust niet genomen stond te ver is achteraf
toch juist is geweest.
Netjes nog voor de tijd binnen en na afloop op het terras nog een
gezellig praatje gemaakt met onze concurrenten in het NRF
kampioenschap Frits en Alex. Na afloop een heerlijk buffet waar
alles in overvloede aanwezig was.
Kortom het team van de Krabbenrijders zijn er wederom in geslaagd
een perfecte dag te organiseren alleen is het zo jammer dat leuke
dingen maar zo kort duren.
Volgend jaar zijn we er weer bij maar ik zal vooraf de ogen nog eens
goed laten opmeten.
Met groet,
Simon en Suzan van Hoeve

Door Paul Senders
Na de spannende maand juni waarin de 6 uur van Breda en de PeelRand
Classic Toer de klassiekerkalender van de Nederlandse Rittensport
Federatie hadden bepaald was het op 6 september de beurt aan de
Oosterschelderit om het spits van het nazomerse deel van de
nationale klassieker kaartleesritten af te bijten.
In de vroege ochtend, vòòr 09.00u, verzamelen zich veel mooie en
kleurige klassiekers voor restaurant 't Spuihuis aan de Haven te
Bergen op Zoom. Wij voegen ons met onze Renault 16 TS van 1972
tussen de PK-geweldenaren van Jaguar en Porsche en de minder
krachtige maar zeker zo gevreesde DAF en Autobianchi. In
tegenstelling tot eerdere editie's is het nu eens droog en zelfs
aangenaam van temperatuur zodat de briefing,voorafgaand aan de
start, buiten op het terras, voor het restaurant, plaats vond. Veel
bijzonders was er niet meer te melden, het geheel zat goed in
elkaar, alleen bij pijl 9 was er kennelijk èèn dag eerder een weg
eenrichtingsverkeer geworden waardoor die pijl niet meer te rijden
was. Dat dat dan net dan moet gebeuren....
Navigator Irma nam bij de briefing de honeurs waar omdat ik druk
doende was met het bevestigen van de rallyschildjes om zodoende
tijdig met ons startnummer 3 onder het starthekwerk plaats te kunnen
nemen. Kennelijk was deze constructie de avond voorafgaand aan de
start nog elders gebruikt, want tijdens de briefing werd nog de
laatste hand gelegd aan de opbouw.
Maar uiteraard waren alle werkzaamheden tijdig gereed zodat we op de
juiste starttijd vanonder de stellage konden vertrekken naar de
eerste locatie waar direct van mens en machine een zware inspanning
werd verwacht: De Slalom!
Altijd leuk zo'n beproeving op een vroeg tijdstip op zondagochtend
waarbij er zonder voorbereiding vooraf een, slechts op het bij de
start ontvangen kaartvoorbeeld overzichtelijk, parcours diende te
worden afgelegd met diverse draaien en slalommen rond de bekende
oranje pilonnen. Een optimale communicatie tussen bestuurder en
navigator is hierbij een vereiste om een goed resultaat te kunnen
rijden. Dat communiceren gaat ons tijdens het rijden van de rit
prima af, maar bij het rijden van een slalom loopt dat nog niet
geheel vloeiend waardoor ik in mijn enthousiasme dreigde een pilon
wel tweemaal te ronden terwijl slechts eenmaal gevraagd was.
Gelukkig kon ik net voordat ik aan een tweede rondje zou beginnen,
op stevige aandrang van Irma, net voorkomen dat ik aan het tweede
rondje zou beginnen en kon een 180 graden draai tussen de
strategisch opgestelde vrachtwagens en een juiste hervatting van de
te rijden lijn voorkomen dat er extra strafpunten werden opgelopen.
De rest van het parcours ging goed en ook de stop à cheval was
kennelijk prima want extra strafpunten kregen we niet. Alleen was
door de extra gereden afstand en 180 graden draai onze tijd niet
echt fantastisch waardoor een goede klassering op de slalom verkeken
was. Maar goed, als opwarmer voor mens en machine was de slalom een
zeer goede 'wakkerschudder'!
Na de slalom zijn we even gestopt om het vers gekregen routeboek
nader te bestuderen. Op de kaarten zelf leek alles niet al te
ingewikkeld, dus zijn we vlot vertrokken om te zien of dat in
werkelijkheid ook zo zou zijn.
Rond het punt waar we een spoorlijn konden kruisen was het al vlot
raak en zagen we, nadat we de spoorlijn al gepasseerd waren, op de
kaart nog wat mogelijkheden om een kortere route te rijden.
Na een kort beraad toch maar besloten om even rechtsomkeer te maken
om deze situatie 'live' te gaan bekijken. Hier waren meer equipe's
op gekomen, maar een extra controle leverde het helaas niet op en
bleek de oorspronkelijke route toch de juiste te zijn.
Het regeltje dat we bij herconstructie onze route niet tegengesteld
mochten rijden voerde ons, in dit geval niet louter door wijsheid,
maar ook in combinatie met geluk, langs een bijzondere 'bemande'
controle aan een zeer locaal weggetje. Tussen de vruchtrijke
boomgaarden door moesten we een controle ophalen op een boerenerf
waar de zonen des huizes iedere deelnemer een heerlijke appel aan
bood. Achteraf bleken wij de enige equipe uit de sportklasse te zijn
geweest die deze controle heeft aangedaan, maar de jongens hebben
toch nog aardig wat appels uit kunnen delen aan toerklasserijders
die ook dit erf dienden aan te doen. Jammer dat wij ook pas later
hoorden dat ze, als aanvuling op hun zakgeld, deze appels ook voor
een euro per 5 kilo van hun pa mochten verkopen, want dan hadden we
een zakje appels meegenomen. In ieder geval was het een originele
bemande controle aan een bijzonder leuk kaartleesweggetje!
De regularity was vooral een kwestie van goed de afstand en tijd
meten naar het punt van 12 kilometer. De controle zou staan tussen
kilometer 12 en 17. Dus met normaal tempo op kilometer 12 aangekomen
even wachten totdat de uitgerekende tijd daar is en weer starten.
Omdat wij ook in België wat ritten met regularity's hebben gereden
weet je dat de tijdcontrole waarschijnlijk pas bij kilometer 17
staat of juist heel vroeg. En dat laatste bleek het geval. Na een
paar honderd meter route zat een bocht naar rechts en meteen na de
bocht stonden de tijdcontroleurs lachend in hun handen te
wrijven..... Maar we zaten goed op ons tijdschema dus hier kregen we
maar 1 tijdstrafpuntje voor onze kiezen, niet verkeerd met slechts
een dagteller en stopwatch als meetapparatuur.
We hebben het ochtendtraject soepel kunnen rijden en we zaten lekker
op schema qua tijd. Alleen zat er nog wat venijn in de staart van
het grensbenaderingstraject waardoor we op het laatst nog flink op
moesten schieten en we helaas èèn minuutje straftijd op liepen. Een
vrij cruciaal minuutje zou later blijken.
Tijdens de lunch in een feestelijke, maar wat donkere, uitspanning
in 's-Heerenhoek waren er verdeelde reacties over het traject te
beluisteren. Zat er nou wel of niet een herconstructie in, hoe zat
dat nou met dat weggetje bij het spoor? Het uitwisselen van de
diverse inzichten kan toch wel wat twijfel zaaien. Hebben wij het nu
goed gezien of toch de ander?
Met ons lage startnummer mochten wij weer vooraan in het veld van
start om de polders in te duiken. De letters die we op de
controlekaart verzamelden vormden woorden, maar of dat nu goed of
fout is... Bij de rotonde waar een verboden toegangsbord wat roet in
de route strooide hebben we even wat moeten 'vergaderen' over hoe nu
verder. De alternatieve route was een aardig lusje om, maar er waren
meer equipe's die deze oplossing reden, dus dat sterkt dan toch weer
het idee dat we goed bezig zijn. De route langs de 'visvijver' liep
wel erg mooi vloeiend terwijl er op de kaart toch echt een 'linksafje'
moest zijn, en toen waren we al aan een einde weg.... dus rap even
terug en toch het 'andere' weggetje, dat zich iets van de visvijver
af boog, in en daar snel links, rechts om weer naar de einde weg
situatie te komen. En ja, aan deze route stond controleletter H.
Bingo!
Op een volgend traject leek het wel weer een beetje op een slalom,
maar dan tussen grote windmolens en een pijpleiding in aanbouw door.
Deze pijpleiding zet letterlijk een streep door de kaart waardoor je
goed op moet letten om consequent 'mee' te blijven rijden.
En dan ga je vanuit het polderlandschap opeens een bosrijk gebied in
om via diverse pijlen richting finishplaats te komen. En daar, aan
tafels buiten in het heerlijke weer, komt dan het grote vergelijken,
vragen, uitleggen en inzichten vergaren en uitleg uitspitten. Wie
heeft wat waar gedaan en waarom, welke fouten komen bovendrijven wie
heeft het goed gezien. De rekenkamer doet vlot haar werk en er zijn
eigenlijk geen grote verschillen van inzicht met de uitzetters. En
natuurlijk zat er toch ergens een vertekende weg in het parcours die
maar weinig equipe's hebben gezien. Complimenten voor de uitzetters!
Het was een hele mooie, gevarieerde, rit. En na het lekkere buffet
volgt dan de uitslag. Ad van de Werf met navigator Alexander Leurs
weten met 1 strafpunt minder dan wij de sportklasse van de
Oosterschelderit op hun naam te zetten..... net dat ene minuutje te
laat 's morgens....
Maar we hebben een heel plezierige dag gehad en volgend jaar zijn we
weer van de partij