logoG.A.C. De KRABBENRIJDERS 

Oosterschelderit info Verslag Oosterschelderit Deelnemers OS rit Inschrijven OS rit

 

Oosterschelderit 2010, verslag van een pech-equipe:

3 weken voor de Oosterschelderit: problemen met de carburateur, ondanks, maar vooral denk ik, dankzij een recente en peperdure onderhoudsbeurt bij en Triumph "specialist" in de buurt van Hoorn. Staan we tijdens een toerritje midden op het eiland Tholen met een verzopen en niet meer startende motor. Gelukkig kon een gewone Bovag-garage in Bergen op Zoom de problemen verhelpen en de spitfire reed weer als nooit tevoren (naar huis).

1 week voor de Oosterschelderit: toch nog maar even goed de spitfire testen en erop uit voor een flinke proefrit. In het begin "hield ie af en toe wat in" maar misschien was tie nog wat koud en kwam het omdat alles nu anders afgesteld stond. In ieder geval reed ik vlot de Tholense brug over. Plots, na driekwart een rotonde te hebben gedaan viel de spitfire onverwachts stil, volkomen dood, niet meer aan de praat te krijgen. Gelukkig kon ik Stefan, eigenaar van dezelfde Bovag-garage bereiken en hij kwam op z'n vrije zaterdagmiddag met de auto-ambulance naar 't Eiland om de spitfire op te laden. Breuk in een draadje in de ontsteking, kleinigheidje gelukkig dus eenmaal ontdekt en gerepareerd, liep tie weer als een zonnetje. Nog een paar keer testen, ja hoor laat de Oosterschelderit maar beginnen.

Zondagmorgen 5 september, de grote dag, vol vertrouwen in de Spitfire rijden Corné en ikke de Grote Markt van Bergen op Zoom op om even later in deze geweldige entoutage van start te gaan. Dit jaar in de Sportklasse en Corné heeft daarom extra grote schoenen aangedaan om flink gas te kunnen geven.

We beginnen met een regularity, pijlen kortste route. Volgens mij komen we een paar seconden te vroeg bij de GTC, vlak na Johan van Geel, die toch 3 minuten vóór ons vertrokken was. Hè, dacht ik nog dat is toch niks voor Johan! Bleek dat ik pijl 4 over de Slingerweg over het hoofd had gezien, dus daarom veel te vroeg was. Gelukkig bleek er geen controle gestaan te hebben, dus het aantal strafpunten was beperkt. Nu tussendoor nog even de behendigheidsproef. De enige opdracht aan Corné: houtem heel!

Volgende traject, punten kortste route. Super geconcentreerd beginnen we er aan en zien goed de wegvertekeningen bij de dijkaprelletjes. Het traject is niet uiterst moeilijk alleen na punt 7 denk ik de route links van punt 7 op te kunnen pakken en via nogmaals de U (en uiteraard dan logisch ook nog stempel 5) naar de TC. De uitzetter heeft het zo niet bedoeld, twijfelgeval!, en zo komen we met 30 strafpunten, want ik neem aan dat de extra U en 5 een combinatie is, en met 1 minuut overschrijding bij de TC. We hebben een goed gevoel.

Volgende traject: Baril, een van mijn favoriete systemen. Alles loopt lekker tot Blokkering 4. De Y en de J goed gezien, de B gepakt (kleine twijfel) en om de blokkering heen. Corné: hè, ik geef vol gas maar hij gaat amper vooruit. We ruiken een lucht die ons een onprettig gevoel geeft. We stoppen en wachten, wat doen we, nog eens proberen. Gelukkig we rijden weer normaal... 300 meter lang. Weer die lucht en weer moeilijk vooruitkomen. We zetten de Spitfire aan de kant bij een boerderij en dikke rookwolken komen onder de motorkap vandaan en stinkuhh! Motorkap open en we zagen dat de rook van het linkervoorwiel kwam: rem vastgelopen, geen beweging meer in te krijgen. Voor de derde op een volgende week stond ik weer stil op het Eiland Tholen. De boer kwam naar ons toe en vroeg wat erop deed. Hij had er wel verstand van en wilde ons wel helpen maar moet eerst even gaan eten. De rem was weer losgeschoten en we parkeerden op het erf. Ik belde de ANWB en die zou binnen één uur er wel zijn. Weg klassement.

De een na de andere oldtimer kwam voorbij, de meesten vriendelijk zwaaiend, anderen vragend wat er op deed. Optimistisch riep ik dan: ach beetje pech, anwb is gebeld, tot straks! Aandoenlijk was de reactie van de fanatieke en leuke meiden Sofieke Stadhouders en Regine Houg (dochter van Tom). Ze reden ons zwaaiend voorbij, reden vervolgens in hun Belgische mini achteruit en vroegen of ze iets voor ons konden doen, meteen daarop zich excuserend dat ze wel niet technisch waren. Of we dan in ieder geval een snoepje van ze wilden. We moesten wel tot 3x keer toe garanderen dat er geen controle achter de bomen op het erf stonden! Deze meiden moeten we bewaren voor de rallysport!

De ANWB kwam inderdaad, na TWEE EN EEN HALF UUR! Even prutsen en probleem verholpen, wat zeg ik, er was eigenlijk niets aan de hand en de monteur snapte ook niet goed wat er gebeurt kon zijn. Wat extra druppeltjes olie en rijden maar, uitgezwaaid door het gehele komplete boerengezin, waarvan de jongetjes uiteraard nog even in de Spitfire op de foto moesten. De rest van Traject 4 en traject 5 hebben we niet meer gereden en bijna een uur te laat komen we aan bij de VTC. Jullie kunnen gelijk door want jullie hadden al vertrokken moeten zijn. Ja dag, eerst even lekker lunchen, hebben we nog een beetje plezier van ons inschrijfgeld. Na een kop soep, wat broodjes en een begroeting met Dhr. Akkermans himself, nog een 'klant' van me geweest in ons beider beginperiode, toch maar aan het middag gebeuren beginnen. De ingetekende lijn zonder goed op te letten geheel gereden naar de eerste TC, waar we aankwamen op het moment dat we al bij de volgende TC hadden moeten zijn, dus meteen door naar TC3 en traject 2 overslaan. Een gedeelte van de laatste opdracht, punten vrije route hebben we nog wel gereden maar een stukje moesten we nog wel overslaan en al racend naar de finish om in ieder geval niet meer dan een half uur te laat aan te komen.

De vertrouwelijke gezelligheid bij de Kloof maakte veel van deze pechdag goed en het buffet was weer meer dan voortreffelijk. Toen kwam de uitslag. Ik had meer strafpunten dan normaal in een heel seizoen, maar was toch 23e van de 25, dankzij de 2 equipes die niet waren gestart. Dank aan de Krabbenrijders voor de organisatie van deze Oosterschelderit, al had ik er voor mezelf meer van voorgesteld.

 Henk Melkert

H.Melkert


 

Verslag 7e Oosterschelderit door Simon van Hoeve deelnemer tourklasse

Na de start op de sfeervolle Markt in Bergen op Zoom gelijk een druk programma ingetekende lijn door de stad daarna de regularity en dan de behendigheidsproef.
De eerste controle welke we konden noteren was de letter M we twijfelden wat aan ons zelf want we hadden eigenlijk al eerder een controle verwacht maar achteraf was onze twijfel niet juist
Na 2x de letter T genoteerd te hebben gingen we op pas naar de proef en misten we stempel 7 terwijl we toch de juiste route hebben afgelegd.
Controle dus niet gezien en dat zou niet de laatste zijn, terwijl mijn ogen pas zijn opgemeten en er werd geconstateerd dat er minder sterke glazen in mijn bril moesten.
In het volgende traject heb ik de letter W ook niet gezien wel de juiste route gereden zal ook wel aan de oogmeting hebben gelegen.
Vervolgens hebben we de controle U gemist nadat we niet rechtsaf mochten vanwege een weg welke alleen bestemd was voor bestemmingsverkeer dan moet je kijken waar kun je de oorspronkelijke route weer oppakken en dat was via de weg waar de letter U stond.
De theorie dus beter toepassen
In het volgende deel route goed gereden maar toch letter O gemist vervolgens na barricade 8 duidelijk gezien dat bij het woordje welgelegen de weg haaks was getekend dus kon je van de eerste afrit geen gebruik maken letter T stond blijkbaar met de rijrichting mee niet gezien.
Je moest dan de volgende afrit nemen maar ook die kan ik niet op mijn kaart vinden dus deze situatie is mij nog niet geheel duidelijk.
In het laatste deel van de ochtend hebben we bij pijl 2 controle 63 gemist we zijn nog speciaal achteruit gereden tot het volgende wegje maar zowel de pilot als de copilot hebben controle 63 niet gezien. Het oogprobleem had zich vermenigvuldigd blijkbaar.
Totaalstand na het eerste traject 6 controles gemist waarvan 1 door het niet goed toepassen van de theorie.

Na de voortreffelijke lunch weer vol goede moed aan het middag gedeelte begonnen.
Controle O stond fout dus niet genomen maar toen begonnen de problemen op de parallelweg het bord verboden in te rijden niet gezien dus vrolijk de parallelweg gevolgd met als gevolg controle I gemist. Maar door onze fout kom je het volgende bord verboden in te rijden ook niet meer tegen door die ene fout misten we dus ook controle G 1 fout leverde dus 2x een gemiste controle op.
Vervolgens kwamen we een pijl tegen met de punt naar beneden wel gezien maar niets mee gedaan dus de oorspronkelijke ingetekende lijn gereden en controle M gemist. Dat waren dus 3 controles op een klein stukje.
Het volgende traject van pijl tot pijl kortste route foutloos gereden geen strafpunten dus.
Dan op naar het laatste stukje punten vrije route en dan kom je bij het eerste punt we hebben geleerd goed te kijken naar de omgeving een bosje een erf scheiding enz. De controle stond duidelijk in een andere weg dan waar punt 1 was genoteerd maar wij gingen uit van de 25meternorm en dus weer niet goed gekeken naar de omgeving. Mogelijk passen we het de volgende keer op de juiste manier toe. Laatste stempel A hebben we bewust niet genomen stond te ver is achteraf toch juist is geweest.

Netjes nog voor de tijd binnen en na afloop op het terras nog een gezellig praatje gemaakt met onze concurrenten in het NRF kampioenschap Frits en Alex. Na afloop een heerlijk buffet waar alles in overvloede aanwezig was.
Kortom het team van de Krabbenrijders zijn er wederom in geslaagd een perfecte dag te organiseren alleen is het zo jammer dat leuke dingen maar zo kort duren.
Volgend jaar zijn we er weer bij maar ik zal vooraf de ogen nog eens goed laten opmeten.

Met groet,
Simon en Suzan van Hoeve

Simon en Suzan


 

Verslag Oosterschelderit 2009

Door Paul Senders

Na de spannende maand juni waarin de 6 uur van Breda en de PeelRand Classic Toer de klassiekerkalender van de Nederlandse Rittensport Federatie hadden bepaald was het op 6 september de beurt aan de Oosterschelderit om het spits van het nazomerse deel van de nationale klassieker kaartleesritten af te bijten.

In de vroege ochtend, vòòr 09.00u, verzamelen zich veel mooie en kleurige klassiekers voor restaurant 't Spuihuis aan de Haven te Bergen op Zoom. Wij voegen ons met onze Renault 16 TS van 1972 tussen de PK-geweldenaren van Jaguar en Porsche en de minder krachtige maar zeker zo gevreesde DAF en Autobianchi. In tegenstelling tot eerdere editie's is het nu eens droog en zelfs aangenaam van temperatuur zodat de briefing,voorafgaand aan de start, buiten op het terras, voor het restaurant, plaats vond. Veel bijzonders was er niet meer te melden, het geheel zat goed in elkaar, alleen bij pijl 9 was er kennelijk èèn dag eerder een weg eenrichtingsverkeer geworden waardoor die pijl niet meer te rijden was. Dat dat dan net dan moet gebeuren....

Navigator Irma nam bij de briefing de honeurs waar omdat ik druk doende was met het bevestigen van de rallyschildjes om zodoende tijdig met ons startnummer 3 onder het starthekwerk plaats te kunnen nemen. Kennelijk was deze constructie de avond voorafgaand aan de start nog elders gebruikt, want tijdens de briefing werd nog de laatste hand gelegd aan de opbouw.

Maar uiteraard waren alle werkzaamheden tijdig gereed zodat we op de juiste starttijd vanonder de stellage konden vertrekken naar de eerste locatie waar direct van mens en machine een zware inspanning werd verwacht: De Slalom!
Altijd leuk zo'n beproeving op een vroeg tijdstip op zondagochtend waarbij er zonder voorbereiding vooraf een, slechts op het bij de start ontvangen kaartvoorbeeld overzichtelijk, parcours diende te worden afgelegd met diverse draaien en slalommen rond de bekende oranje pilonnen. Een optimale communicatie tussen bestuurder en navigator is hierbij een vereiste om een goed resultaat te kunnen rijden. Dat communiceren gaat ons tijdens het rijden van de rit prima af, maar bij het rijden van een slalom loopt dat nog niet geheel vloeiend waardoor ik in mijn enthousiasme dreigde een pilon wel tweemaal te ronden terwijl slechts eenmaal gevraagd was. Gelukkig kon ik net voordat ik aan een tweede rondje zou beginnen, op stevige aandrang van Irma, net voorkomen dat ik aan het tweede rondje zou beginnen en kon een 180 graden draai tussen de strategisch opgestelde vrachtwagens en een juiste hervatting van de te rijden lijn voorkomen dat er extra strafpunten werden opgelopen. De rest van het parcours ging goed en ook de stop à cheval was kennelijk prima want extra strafpunten kregen we niet. Alleen was door de extra gereden afstand en 180 graden draai onze tijd niet echt fantastisch waardoor een goede klassering op de slalom verkeken was. Maar goed, als opwarmer voor mens en machine was de slalom een zeer goede 'wakkerschudder'!

Na de slalom zijn we even gestopt om het vers gekregen routeboek nader te bestuderen. Op de kaarten zelf leek alles niet al te ingewikkeld, dus zijn we vlot vertrokken om te zien of dat in werkelijkheid ook zo zou zijn.

Rond het punt waar we een spoorlijn konden kruisen was het al vlot raak en zagen we, nadat we de spoorlijn al gepasseerd waren, op de kaart nog wat mogelijkheden om een kortere route te rijden.
Na een kort beraad toch maar besloten om even rechtsomkeer te maken om deze situatie 'live' te gaan bekijken. Hier waren meer equipe's op gekomen, maar een extra controle leverde het helaas niet op en bleek de oorspronkelijke route toch de juiste te zijn.

Het regeltje dat we bij herconstructie onze route niet tegengesteld mochten rijden voerde ons, in dit geval niet louter door wijsheid, maar ook in combinatie met geluk, langs een bijzondere 'bemande' controle aan een zeer locaal weggetje. Tussen de vruchtrijke boomgaarden door moesten we een controle ophalen op een boerenerf waar de zonen des huizes iedere deelnemer een heerlijke appel aan bood. Achteraf bleken wij de enige equipe uit de sportklasse te zijn geweest die deze controle heeft aangedaan, maar de jongens hebben toch nog aardig wat appels uit kunnen delen aan toerklasserijders die ook dit erf dienden aan te doen. Jammer dat wij ook pas later hoorden dat ze, als aanvuling op hun zakgeld, deze appels ook voor een euro per 5 kilo van hun pa mochten verkopen, want dan hadden we een zakje appels meegenomen. In ieder geval was het een originele bemande controle aan een bijzonder leuk kaartleesweggetje!

De regularity was vooral een kwestie van goed de afstand en tijd meten naar het punt van 12 kilometer. De controle zou staan tussen kilometer 12 en 17. Dus met normaal tempo op kilometer 12 aangekomen even wachten totdat de uitgerekende tijd daar is en weer starten. Omdat wij ook in België wat ritten met regularity's hebben gereden weet je dat de tijdcontrole waarschijnlijk pas bij kilometer 17 staat of juist heel vroeg. En dat laatste bleek het geval. Na een paar honderd meter route zat een bocht naar rechts en meteen na de bocht stonden de tijdcontroleurs lachend in hun handen te wrijven..... Maar we zaten goed op ons tijdschema dus hier kregen we maar 1 tijdstrafpuntje voor onze kiezen, niet verkeerd met slechts een dagteller en stopwatch als meetapparatuur.

We hebben het ochtendtraject soepel kunnen rijden en we zaten lekker op schema qua tijd. Alleen zat er nog wat venijn in de staart van het grensbenaderingstraject waardoor we op het laatst nog flink op moesten schieten en we helaas èèn minuutje straftijd op liepen. Een vrij cruciaal minuutje zou later blijken.

Tijdens de lunch in een feestelijke, maar wat donkere, uitspanning in 's-Heerenhoek waren er verdeelde reacties over het traject te beluisteren. Zat er nou wel of niet een herconstructie in, hoe zat dat nou met dat weggetje bij het spoor? Het uitwisselen van de diverse inzichten kan toch wel wat twijfel zaaien. Hebben wij het nu goed gezien of toch de ander?

Met ons lage startnummer mochten wij weer vooraan in het veld van start om de polders in te duiken. De letters die we op de controlekaart verzamelden vormden woorden, maar of dat nu goed of fout is... Bij de rotonde waar een verboden toegangsbord wat roet in de route strooide hebben we even wat moeten 'vergaderen' over hoe nu verder. De alternatieve route was een aardig lusje om, maar er waren meer equipe's die deze oplossing reden, dus dat sterkt dan toch weer het idee dat we goed bezig zijn. De route langs de 'visvijver' liep wel erg mooi vloeiend terwijl er op de kaart toch echt een 'linksafje' moest zijn, en toen waren we al aan een einde weg.... dus rap even terug en toch het 'andere' weggetje, dat zich iets van de visvijver af boog, in en daar snel links, rechts om weer naar de einde weg situatie te komen. En ja, aan deze route stond controleletter H. Bingo!

Op een volgend traject leek het wel weer een beetje op een slalom, maar dan tussen grote windmolens en een pijpleiding in aanbouw door. Deze pijpleiding zet letterlijk een streep door de kaart waardoor je goed op moet letten om consequent 'mee' te blijven rijden.

En dan ga je vanuit het polderlandschap opeens een bosrijk gebied in om via diverse pijlen richting finishplaats te komen. En daar, aan tafels buiten in het heerlijke weer, komt dan het grote vergelijken, vragen, uitleggen en inzichten vergaren en uitleg uitspitten. Wie heeft wat waar gedaan en waarom, welke fouten komen bovendrijven wie heeft het goed gezien. De rekenkamer doet vlot haar werk en er zijn eigenlijk geen grote verschillen van inzicht met de uitzetters. En natuurlijk zat er toch ergens een vertekende weg in het parcours die maar weinig equipe's hebben gezien. Complimenten voor de uitzetters!

Het was een hele mooie, gevarieerde, rit. En na het lekkere buffet volgt dan de uitslag. Ad van de Werf met navigator Alexander Leurs weten met 1 strafpunt minder dan wij de sportklasse van de Oosterschelderit op hun naam te zetten..... net dat ene minuutje te laat 's morgens....


Maar we hebben een heel plezierige dag gehad en volgend jaar zijn we weer van de partij