G.A.C.
De KRABBENRIJDERS
| Externe Links | Museum-Oude Verslagen | Verslag externe ritten-rally's | Site map |
Verslag van andere evenementen
Coppa d’Europa 2011
Woensdag 6 april 2011 begon onze reis naar zuiden van Duitsland,
vlak boven het Zwitserse Basel om de Coppa d’Europa te gaan rijden.
De BMW 2002Tii was voorzien van een nieuwe motor de week er voor en
dit was een mooie afstand om hem een beetje in te rijden.
Na een tankstop stopte de auto er echter spontaan mee, het zal toch
niet waar zijn….al voor de start uitvallen, alle kosten en moeite
voor noppes ?
Naast ons stopte een vriendelijke oosterbuur waar ik net een praatje
mee had gemaakt om te vragen wat er loos was. We weten het ook niet,
verdelerkap open, niets te zien, brandstoftoevoer is in orde. Al
bellend maakt onze nieuwe Duitse vriend ons duidelijk dat hij een
garagehoudende kennis aan de telefoon heeft in een dorpje een paar
kilometer van de A6 die wel even wil kijken. Hij sleept ons er naar
toe en de garagehouder checkt bobine en ook de brandstoftoevoer,
pakt vervolgens een bougie en sluit deze aan op een bougiekabel en
ziet nauwelijks een vonk. Hij opent de verdeler en vindt een klein
stukje kunststof onder de rotor, schroeft alles weer dicht, draait
zich om en roept: Es lauft wieder !
Starten en ja hoor, machientje snort weer als een tevreden kater.
Mogelijk heeft het iets te maken met het begrenzen van de toeren wat
afgebroken is.Hij wilde maar een tientje vangen, maar het dubbele
had hij ook mogen vragen, zo blij waren we.
Na iedereen uitvoerig bedankt te hebben konden we onze reis
vervolgen richting Eimeldingen voor de papieren controle en de
tripcheck.
Op de tripcheck vonden we een afwijking van bijna 2 % en dat is
rijkelijk veel om goede regularities te rijden. Met een mechanische
teller en geen extra tandwieltjes bij je valt er niets te
corrigeren, dus kon Tino aan de slag om een correctiesommetje te
maken om wel zijn tabellen te kunnen blijven gebruiken.
Donderdag vroeg uit de veren voor de start, apart was wel dat
achtereenvolgens de tour- en sportklasse eerst starten en daarna pas
de superklasse. Met ons nummer 62 waren we dus de 2e in de super.
De route verliep vandaag van Eimeldingen door Duitsland om de rust
te laten genieten in Eigeltingen, daarna via diverse TC’s in
Zwitserland te finishen in het Oostenrijkse Dornbirn met de bar en
de eetzaal op de 11e etage, wat zorgde voor een perfect uitzicht.
Gebruikte systemen waren grensbenadering, punten/pijlen en baril.
De eerste regularity werd uiteindelijk geschrapt omdat de meeste
superklasse deelnemers terecht kwamen in een kudde van een paar
honderd
schapen die op een weg hogerop werden gedirigeerd door een paar
honden en een herder, de herder overigens met een pickup truck, dus
daar was niets romantisch aan.
Op de eerste dag werd het klassement eigenlijk al een beetje
zichtbaar en was de algehele klacht dat de controleborden door hun
gele kleur slecht zichtbaar waren in de ontluikende natuur.
De routes waren in dit gebied van een verbluffende schoonheid en de
gekozen wegen hebben de meeste rijders veel plezier opgeleverd en de
kaartlezers de nodige hoofdbrekers.
Dag 2, vrijdag bracht ons van Dornbirn weer een stuk westelijker
door het zuiden van Duitsland om te eindigen in Ettlingen vlakbij
Karlsruhe.
In de eerste grensbenadering zag Tino een hele mooie lus die alleen
zou zorgen voor +/- 20 km heen en weer rijden. Daar geloofde mijn
navi niet in en wimpelde die lus af als zijnde niet bedoeld door de
uitzetter. Wel gaf hij de lus door aan Oscar en Jack die besloten om
het te gaan rijden en beloond werden met een keercontrole, wij
misten er dus weer een en Tino heeft ter plekke beloofd om nooit
meer voor sinterklaas te spelen ? . En het bestaan van keercontroles
te accepteren.
Met sommige controleurs is het ook altijd lachen, de beroemde broers
die je bijna bij iedere rally ziet, vroegen aan ons toen we 9.02
vroegen of we niet 8.62 wilden? Het was nog vroeg en het bleef even
stil in de auto alvorens de algemene hilariteit toesloeg.
Ook oude vrienden en krabbenrijders Marijke en Edmond waren op veel controles actief
inclusief de Zeeuwse babbelaars. Zonder al deze fanatieke
controleurs inclusief degene die we niet genoemd hebben was onze
hobby onmogelijk, dus bedankt mensen!
Zaterdag begon wat moeilijk want ineens bleek het rechter achterwiel
aan te lopen tegen het scherm, rara was is dat nu weer? We weten dat
onze bandenmaat in combinatie met de Et-waarde niet helemaal goed is
en aanlopen kan veroorzaken, maar vorig jaar hadden we nauwelijks
problemen ervaren. Gelukkig kwamen we 20 minuten te vroeg bij de 1e
TC en waren de mannen van Bergsteijn ook aanwezig. Controle op de
achteras leverde geen problemen op en de oplossing was het intikken
van de felsrand in het scherm en wat gewichtverdeling een afdoende
oplossing. Achteraf gaf Michel Bergsteijn de verklaring dat bij het
achteruitrijden mogelijk de band had gehapt en de felsrand naar
binnen had getrokken.
Wat nieuwe lak verloren op het scherm was nauwelijks een probleem,
dat we weer binnen de tijd op pad waren was het meer dan waard.
Mooie trajecten weer die dag, van Duitsland via het noordoosten van
Frankrijk naar Luxemburg met nadruk op behoorlijk slechte wegen in
Frankrijk. Dat mocht de pret niet drukken en weer zonder tijdfouten
bereikten we het fraaie design hotel in Luxemburg. Waar het biertje
weer bijzonder goed smaakte.
En de laatste dag brak aan, zouden we onze 10e plaats kunnen houden?
Het zou sowieso lastig worden want de slechtste regularity werd
geschrapt. Wij hadden als slechtste 60 punten en achter ons stonden
diverse équipes met als slechtste resultaat 150 strafpunten, dus je
moet dan al 2 controles beter rijden om te handhaven.
Vanuit Luxemburg ging de rally naar het Nederlandse Vaals met
bijzonder fraaie weggetjes waar we hard moesten trappen om het
gemiddelde te halen.
In België lukte dat goed, maar eenmaal aangekomen in ons eigen
landje bleek dat op zo’n fraaie zomerdag de fietsers en de motorclub
meer de overhand hebben dan wij, maar de finish werd binnen de tijd
bereikt en daarna mochten we nog even Duitsland in voor de uitslag
en de prijsuitreiking.
Al met al is de conclusie dat de Coppa 2011 een hele fraaie rally is
geweest, met mooie opdrachten voor de navigatoren en veel
stuurplezier voor de mannen aan het stuur.
Een prima Coppa d’ Europa, bedankt René Smeets en team voor deze
rally.
Ook vonden we de contacten onder onze collegae bijzonder aangenaam
tijdens de rally.
Mooie trajecten, goed eten en op zijn tijd een goed glas en lekker
napraten, helemaal mooi dus !!
Hans Ahlberg
Foto's Coppa d’Europa 2011 Ahlberg-Jongmans >>
11e Ronde van Vlaanderen 2011
zaterdag 5 februari 2011
Op deze winderige zaterdag hadden Daniel en ik afgesproken in
Café-Restaurant Dots, op het Ieper Business Park, waar de start- en
finish locatie was.
Een schitterende plek met veel parkeerplaatsen.
Deze Historic Regularity Rally had een lengte van 300 km. en bestond
uit veel bolleke-pijl
zonder en met afstanden, pijlenrit, ingetekende lijn, blinde lijn,
puntenrit en een luchtfoto als regularity op de parking van
Recreatiepark Bellewaerde.
De rit bestond uit 3 etappes van 100 km. met 2 keer een rustpauze
van 15 minuten.
Om 13,35 u. gingen we van start met een bolleke pijl trajekt, waar
al snel een driehoekje in
voorkwam waar drie situaties van gemaakt waren en waar ik gelijk in
de fout ging door de 3e situatie te beschouwen als nog niet gereden,
waardoor we na 1 km. niet meer uitkwamen en met een bloedgang terug
moesten om de situatie vanaf deze driehoek weer opnieuw te gaan
rijden.
Gelukkig had de inrichter het gemiddelde in dit 1e trajektje van 15
minuten nog niet hoog gelegd, zodat we zonder tijdfouten nog net de
TC konden halen. Na dit voorvalletje was ik goed wakker geschud en
we reden deel 1, zonder fouten uit ondanks dat het gemiddelde
volgens ons boven de 40 lag.
In de 2e etappe kregen we enkele regularity trajekten waar we iets
te snel doorkwamen en zodoende dubbele strafseconden aangerekend
kregen. Bijna was in deze etappe onze deelname geëindigd door de
harde wind.
Bij het binnenrijden van de TC gaf ik mijn controlekaart aan de
controleur. Ik dacht dat hij hem al vast had, maar dit was niet zo,
en zo vloog onze controlekaart meteen over de akkervelden.
Ik de auto uit, maar waar kon die kaart nu heen gevlogen zijn? Ik
liep als in mijn beste dagen en na goed 150 m. zag ik hem op het
omgeploegde land achter een grote brok klei hangen.
Op een rekord tijd zat ik terug in de auto en reden we, zo snel we
konden, op weg naar de volgende T.C. die 8 minuten later alweer
aangedaan moest worden. De aanslag van de wind had ons niet uit het
lood geslagen, want ook deze etappe haalden we zonder fouten.
Etappe 3 met start in Middelkerke gingen we als een speer, tot we op
15 km. van de finish een
regularity proef op de parking van Recreatiepark Bellewaerde kregen.
We kregen op onze starttijd de luchtfoto met een afwijkende schaal
die ik snel uitrekende.
Ik gaf aan Daniel de meters door, maar die klopten niet. Ik ging het
opnieuw uitrekenen
en kwam erachter dat elke millimeter 7,5 m. was i.p.v.15 meter, wat
ik eerst berekend had.
Ons gemiddelde was door deze fout al gezakt tot 20 km. per uur, en
dit konden we op dit korte trajektje niet meer terug inhalen, dus
haalden we hier 8 strafpunten en 136 duizendste.
Hierna kregen we nog een bolletje-pijl trajekt van 12 km., waarbij
de inrichter ons via de Menenpoort en de Grote Markt van Ieper naar
de finish liet rijden.
De tijd die wij verloren hadden op Park Bellewaerde hadden wij
helemaal goed gemaakt en finishten we om 22.07 u. met 0 strafpunten
in controles en tijd.
De strafpunten die wij hadden, waren allemaal strafseconden uit de
regularity
In het algemeen klassement eindigden wij 7de en bij de Old-Timers
waren wij 2de.
Het was een vlot te rijden rit, met geen moeilijke situaties.
Wij hebben er van genoten en reden tevreden huiswaarts.
Equipe D.Immesoete - R.Dekkers
Link's naar
Foto's Coppa d’Europa 2011 Ahlberg-Jongmans >>
De langste nacht NR 31
Op de foto klikken voor groter
Classic Atlantic
