G.A.C.
De KRABBENRIJDERS | Externe Links | Museum-Oude Verslagen | Verslag externe ritten-rally's | Site map |
Aan deze laatste klassieker van het jaar zien we Krabbenrijders, Thom en Herrie Houg 33 , Manfred Kahn_ Tino Jongmans 12 , Hans Ahlberg _ Petra van Lankveld 109 en Harry _ Marijke Rupert 122 in de deelnemers lijst staan. Helaas konden de broers Houg de 1e plaats na traject 1 niet vast houden. Verslag http://www.dhrc.nl/dhrc/pages/verslagen/2009/rh09.htm op de site van de DHRC
In 2008 kondigden de organisatoren Herry Houg en Cees de Jong (de
navigator)aan een rally te organiseren, die nu eens anders dan
anderen was. De deelnemers aan deze eerste uitvoering van hun
Classic Dutch Rally waren zo enthousiast over hun formule, dat zij
bij de prijsuitreiking spontaan en vrijwel en bloc inschreven voor
de versie van 2009. Dat gaf wel aan dat die eerste versie iedere
toets der kritiek kon doorstaan. Het zal u dan ook niet verbazen dat
deze rally meteen op de kalender werd gezet voor het rally
kampioenschap 2009.
Ook de winnaars in 2008 Bert Dolk en Erwin Berkhof hadden meteen na
de rally in 2008 ingeschreven voor de 2009 versie. Helaas ontbraken
beiden door persoonlijke omstandigheden. Daardoor ging de
familiestrijd tussen Erwin en Jan dit jaar helaas niet door, maar
wat in het vat zit…. Tenslotte zal Jan in 2010 de titel willen
verdedigen.
Gelukkig gaat het met Erwin al weer beter en tot ieders verrassing
was Erwin de eerste dagen wel aanwezig om waar mogelijk de
organisatie bij te staan. Een hulp die graag en in dank door de
organisatoren werd aanvaard.
De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen. Ondanks de terug
gelopen sponsorbijdragen was de Classic Dutch in 2009 niet duurder
geworden, in 2009 € 975,- wat voor 2008 alleen gold als je tijdig
betaalde. Wat krijg je als deelnemer daarvoor? Allereerst een rally,
verdeeld over vier legs. Op vrijdag eerst een keuring, daarna een
lunch in het van der Valkhotel in Goes en dan aansluitend de eerste
leg, waarvan je tijdig weer terugbent in het hotel om gezellig te
kunnen borrelen, gevolgd door een eerste buffetdiner.
Op zaterdag volgen dan twee legs, gescheiden van elkaar door een
goede lunch. Ook op zaterdag niet al te laat binnen, gevolgd door
alweer de borrel en een buffetdiner. Omdat je de hele rally in
hetzelfde hotel blijft, kun je de bagage natuurlijk in het hotel
laten. Op zondag moet je natuurlijk de kamer uit, maar dan is er een
mogelijkheid de bagage in een zaal van het hotel achter te laten. De
zondag wordt gevuld met een laatste leg, gevolgd door een lunch met
prijsuitreiking en om ongeveer 15.00 uur kunnen we terug naar moeder
de vrouw.
Is dat nu zo bijzonder? Op zich natuurlijk niet, maar de rally
kenmerkt zich door een prima route in Zeeland en West Brabant met
een ogenschijnlijk eenvoudig routeboek. Hier geen photoshop,
weggepoetste wegsituaties, nee eenvoudigweg 1:50.000 stafkaarten.
Maar daarmee is het geen eenvoudige rally, het is oppassen geblazen.
En dan worden de legs onderbroken door testjes op afgesloten
terrein, met een bogeytijd, die niet altijd even eenvoudig te halen
is. De strafpunten zijn zo verdeeld dat, om in de Classic Dutch goed
te scoren, je zowel op de route als op de testjes goed moet rijden.
Ik ken rally liefhebbers die de testjes bij andere rallies minder
spannend vinden omdat ze weinig invloed hebben op het resultaat of
omdat ze via een regularity met beperkte snelheid eigenlijk
slaapverwekkend zijn. Hier niets van dat al. Die testjes zijn echt
verschrikkelijk leuk om te doen, net zo hard boenderen als je wilt
en durft, goed op de route letten want een pylon of vat verkeerd
passeren levert ook meteen weer strafpunten op. Kijk maar eens op
you tube onder Classic Dutch Rally!
Goed terug naar de versie van 2009. Wij reden met startnummer 1.
Voordeel is dat er niemand voor je rijdt en er dus ook nog geen boze
boeren zijn, nadeel is dat de meeste testjes nog “wakker” moeten
worden en dat de foto’s en video-opnames meestal later worden
gemaakt, zodat wij nergens op staan.
Leg 1, punten kortste route met na punt drie start van een sectie.
Een sectie, wat stond daar ook al weer over in het reglement? Is dus
een regularity, een systeem dat steeds daar werd gebruikt waar de
vergunning beperkingen oplegde of het gebied waarin gereden werd er
om vroeg niet al te wild te keer te gaan. Met deze soms best lange
regularities wordt in ieder geval zo goed mogelijk zeker gesteld,
dat we ook in de toekomst in dit gebied welkom blijven.
Hier vielen ook meteen de eerste strafpunten, de kortste route werd
door lang niet iedereen gevonden. En natuurlijk goed kijken waar het
punt staat en dus even om dat bekende driehoekje heen rijden. Via
Noord-Beveland reden we naar Neeltje Jans, waar na TC2 het eerste
testje verreden werd op het terrein van Rijkswaterstaat. Vandaar
terug naar Noord-Beveland, mag je nu wel of niet tegengesteld
rijden? Natuurlijk, het is een nieuwe Stage, dus mag je tegengesteld
rijden tegen de route die je onderweg naar TC2 hebt gereden.
Stage 2 pijlen kortste route en dan moet je wel goed opletten hoe de
pijl loopt. Dat bochtje bij de nummersticker in de pijl is niet
zomaar, maar daar moet je even onderlangs rijden om een controle op
te halen. Vlak voor de GTC van section 2 nog even een ingewikkelde
constructie (oei nog net op tijd binnen!) waar vrijwel iedereen de
langsrijder K miste. De equipe de Zoete/Verhoeff wist te vertellen
dat hij er toch echt had gestaan, zij hadden hem wel!
Terug naar Walcheren en richting Vlissingen met na TC3 de testjes 2
en 3. Na de testjes weer pijlen kortste route, met voor de Super een
extra stuk route. Pijlen kortste route eenvoudig? Nou de route
leverde de nodige hoofdbrekens op. Pijl 20 bracht ons terug bij
Goes, waar test 4 en 5 op ons wachten. Na test 5 terug naar het
hotel gevolgd door het eerste biertje.
Nog tijdens het buffetdiner hing de eerste uitslag er al (misschien
ook een voordeel van een beperkt aantal deelnemers) en wat bleek? Er
was één equipe met slechts één gemiste controle, maar die hadden de
testjes niet zonder kleerscheuren afgelegd. Op de eerste plaats
prijkte de equipe Naaktgeboren/Berkhof sr., die ondanks alle
ervaring toch 4 controles hadden gemist. Tussen de eerste plaats en
de 8e plaats zaten slechts 33 strafpunten ofwel 3 controles en 3
seconden. Alles was dus nog mogelijk.
Op zaterdagochtend werd meteen begonnen met test 6, dezelfde als
test 4 van de vorige dag. Een herkansing, maar wel slechts luttele
kilometers vanaf de start van de Leg. Wij wisten dat nog van vorig
jaar, dus onze 13 liter olie in de Porsche motor was al lekker
warmgedraaid. Daarna via punten kortste route naar Schouwen
Duiveland. In de buurt van Zierikzee zagen we voor het eerst onze
ex-politieman met de radar staan in een 30km zone. Hij had een
aardig resultaat, waat voor enkele equipes een forse straf
opleverde. Tja als we rally willen blijven rijden, moeten we ons wel
aan de snelheidsbeperkingen houden, zeker in de 30km zones!
Er moest heel goed worden opgelet om de route juist te construeren.
Natuurlijk ga je twijfelen als je gerenommeerde equipes een andere
route ziet rijden, maar het ging ons toch goed af. Via nog wat
aardige constructies (niet tegengesteld en niet door de doorlopende
bermlijn) en het bekende Bruinisse de Grevelingendam op voor TC 6 en
test 7. Vandaar door met pijlen kortste route via een GTC naar de
start section 9. Hoe kan het nu toch dat we daar (net als diverse
equipes om ons heen) ineens minuten te laat aankomen en dus meteen
aan de bak moeten? Achteraf wordt duidelijk dat je niet fout moet
rijden. De volgende GTC te laat aangedaan. Maar gelukkig worden de
strafpunten daar per minuut uitgedeeld, dus 3 minuten leveren
slechts 3 strafpunten op.
Door naar Bergen op Zoom, waar de testjes 8 en 9 op ons wachten met
aansluitend een vrijen route met tankstop naar de lunch. Leg 2 werd
door Naaktgeboren/Berkhof als 9e beëindigd. Zoals gezegd alles was
nog mogelijk, maar zij verloren slechts 16 punten.
Na de inwendige mens versterkt te hebben via West Brabant weer
onderweg naar TC9 met test 10. Een stukje pijlen kortste route naar
test 11 den verder naar TC 10 met test 12. Vandaar onderlangs terug
naar Goes waar de test 13 op de autostrada en test 14 op het
verkeerscenturm Goes op ons wachten. De test op de autostrada mocht
na test 14 nogmaals worden gereden, waarbij de snelste tijd telde.
En net als vorig jaar had de plaatselijk Volvo dealer zijn klanten
uitgenodigd, waardoor deze test met veel publiek werd verreden. Van
de ze test staan beelden op you tube, die voor zich spreken. Hier
werden wij samen met een Noorse equipe gevraagd om nog even na
afloop van de test een interview te geven voor het publiek. De
speaker legde wat aan het publiek uit over de auto’s, stelde wat
vragen aan de chauffeurs en toen konden ook wij aan het bier. Eerder
dan wij dachten en niet in het hotel. Bij het wegrijden brak er iets
af in de bak van de Porsche, lag de versnellingsbakolie op straat en
reed ons schatje niet meer. De foto’s staan op de site van de
Classic Dutch mocht u behoefte aan wat leedvermaak hebben. Wat een
rotgevoel om voor het publiek je auto weg te moeten duwen! Maar we
werden warm ontvangen door de dealer met een biertje voor de schrik.
Na wachten op de onvermijdelijke wegenwacht en de bergingstruc
kwamen wij ook aan het diner toe. Na overleg met de organisatoren
mochten we zondags gewoon starten met een alternatieve auto, maar
uiteraard wel buiten mededinging.
Leg3 werd weer gewonnen door Naaktgeboren/Berkhof. Opvallend was ook
dat Jan Berkhof de
tweede poging van test 14 sneller reed dan zijn chauffeur, die de
auto toch beter zou moeten
kennen. In deze leg eindigde de equipe Lopez Cardozo/Stekelenburg
als 4e met een kever 1600 (wel
met Webers etc) dus het hoeft echt niet met grof geweld en veel pk’s.
De zondag helaas al weer leg 4, bij ons in de Alfa 1300 van Theo van
Erkel. Buiten mededinging betekent ook zonder de wedstrijdstress,
die goed is voor wat extra adrenaline. We hebben zondag dan ook niet
echt goed gereden. Na de start terug naar de autostrada, waar de
test nu tegengesteld werd gereden en uiteraard zonder publiek. Via
Middelburg terug naar het oude Olau terrein voor nog een serie
testjes. Hier volgden de testjes 17, 18, 19 en 20, stuk voor stuk
leuk om te rijden. De laatste test werd verreden op een terrein waar
u normaal absoluut niet opkomt, omdat hier ons Nederlandse
radioactieve afval ligt opgeslagen. Wat de organisatie zoals niet
voor elkaar krijgt. Voor test 18 was een nieuw blad uitgedeeld bij
het laatste bulletin. Went u zich vooral aan om dan meteen het
verkeerde blad uit uw routeboek te scheuren en het nieuwe blad in te
steken. Een enkele equipe had dat niet gedaan en reed de test dan
ook prompt helemaal verkeerd met het maximum aantal strafpunten als
gevolg.
Via een behoorlijk pittige puntenrit terug naar het hotel.
Aansluitend was er ruimte nog wat te drinken, gevolgd door de
laatste lunch. Tijdens de lunch de prijsuitreiking. Ook hier
onderscheid de rally zich van andere rallies. Er worden prijzen
uitgereikt per klasse. De klasse is gebaseerd op de cilinderinhoud
en dus met een kleine auto toch volop kans op de klasse overwinning.
Verder is er wel vermelding van de overall winnaar, die uiteraard
een snelle auto uit de klasse 2000 cc+ heeft.
Ons uitvallen in combinatie met strafpunten wegens speeding voor de
equipe de Zoete/Verhoeff kostte het Rohac1 team de teamprijs.
Jammer, volgend jaar beter!
Uit de uitslag verdienen de volgende equipes die op de eerste plaats
eindigden vermelding:
Sportklasse:
Tot 1600cc Post/Post
1600-2000cc Broens/Boland
2000cc+ Sinke/Mol
Superklasse:
Tot 1600cc de Boer/de Jong
1600-2000cc Naaktgeboren/Berkhof
2000cc+ Bartelse/Weitmann
Algemeen winnaar:
Sport Broens/Boland
Super Naaktgeboren/Berkhof
Teamprijs: Team Fleetphone
Alle winaars natuurlijk van harte gefeliciteerd!
Bij deze rally zijn een enorm aantal marshalls betrokken, om alle
testjes en GTC’s te bemannen. Op een relatief eenvoudig testje staan
al gauw 6 marshalls en op wat grotere testjes nog meer. Ook deze
mannen en vrouwen, die we bij meerdere rallies tegenkomen, worden
hartelijk bedankt voor hun medewerking. Zonder jullie was er geen
rally en hadden wij niet zo’n pret kunnen hebben.
Tot slot het volgende. De organisatoren hebben flink risico genomen
in de hoop flink wat meer deelnemers te kunnen boeken. Helaas is
dat, mede door de huidige economische tegenwind niet helemaal
gelukt, maar ze hebben weer een fantastisch evenement neergezet.
Deze rally, die zich echt onderscheid van andere rallies met een
geheel eigen karakter door het gekozen gebied en de vele testjes,
verdiend het een vaste plaats op de kalender te krijgen. Mocht er
een versie 2010 volgen, dan zijn wij zeker weer van de partij, dit
keer met een versnellingsbak die wel heel blijft! En wij raden u van
harte aan hem ook eens te rijden. U loopt dan wel het risico meteen
verkocht te zijn!
Op verzoek schreef ik dit stukje voor plaatsing in AMK. Helaas is
dit stukje door de redactie geweigerd en is er een stukje van
organisator Jan Berkhof geplaatst, die het presteert van deze rally
te verklaren dat die naar zijn mening niet in het NK thuishoort. Een
misplaatste opmerking naar mijn mening, omdat je dat volgens mij als
concurrerend organisator niet hoort te doen en omdat het wederom
naar mijn mening niet waar is. Daarom hier mijn stukje alsnog
geplaatst. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat de editie 2010
er wel gaat komen, maar om dekkend te werken moeten er wel minstens
55 deelnemers inschrijven. Dus laten de fans van deze rally (vrijwel
iedereen die tot nu toe deelnam) een beetje reclame voor deze rally
maken!
Ed Bijster
.Foto's van rally hapening: dag 1
.Foto's van rally hapening: dag 2
Foto klikken is groot