G.A.C. De KRABBENRIJDERS 

SLS 2008

De laatste donderdag van augustus stond Tino op tijd bij me voor de deur om de reis naar Papendal te beginnen en aan de start van de SLS te verschijnen.
De verwachtingen waren enigszins gespannen na ons debacle in 2005 met de Fulvia en de problemen die we ermee gehad hebben.
Ons “uitrij % “ was niet hoog in de rally’s die we samen de laatste jaren hebben gereden.
Een lichtpunt is dat de BMW me nog niet in de steek had gelaten in rally’s maar na de problemen van vorige week op Lelystad was ik toch wat zorgelijk. Ondanks dat alle bougiekabels en bobinekabel vervangen waren.

De technische keuring was een eitje en zo konden we starten voor de proloog op het terrein van Papendal, dat lijkt een makkie, maar dat was het niet. Het valt zeker voor een navigator niet mee om zonder er even in te kunnen komen, gelijk fors aan de bak te moeten.
Heel korte stukjes, met veel afslagen in het pikkedonker, met een te gretige chauffeur die te hard wil; deden ons een paar keer verkeerd rijden. Maar goed, het klassement zal niet in de proloog gemaakt worden.

Vrijdagochtend; lekker fris van start voor de 1e dag. Al gelijk op de snelweg een foutje gemaakt, iets te ver doorgereden, terug dus, maar omdat het gebeurde bij de samenkomst A12 en A50 konden we het begin van de route niet goed vinden. Gelukkig zagen we andere deelnemers rijden, aanhaken dus en proberen de bol/pijl op te pakken. Dat lukte en onze 1e controle was de B, twijfel slaat dan toe: zou er een A geweest zijn?
Die A was er inderdaad, de eerste 100 strafpunten op het conto!

Vlot rijdend passeerden we de grens en trokken het land van onze Oosterburen in.
De 1e test kondigde zich aan en het patroon van de vorige avond herhaalde zich: een chauffeur met teveel liefde voor zijn gaspedaal met als gevolg dat we een afslag naar links, waarbij je de keuze had uit 3 mogelijkheden, al lang en breed voorbij waren, voor het tot ons doordrong.
Terug…en de verkeerde kiezen is dan zo gebeurd en een controle (!) op het testje gemist, tijd ook waardeloos. Voornemen om het de volgende keer maar wat rustiger aan te doen was genomen, eerst kijken, dan rijden!
Dat voornemen konden we op Niederrijn al snel in de praktijk brengen, 3 testen achter elkaar, ze gingen gelukkig ook wat beter, maar door de onoverzichtelijkheid van het terrein liepen we nog wat strafpunten op al was dat niet dramatisch.
De kaartleesetappes gingen lekker vlot en we hadden er een goed gevoel bij, hoe anders de werkelijkheid zou zijn, bleek pas later………

In de avond nog een paar kilometer van de 1e dag sloeg de schrik om het hart, de BMW begon te stotteren en sloeg af, hetzelfde verschijnsel als een week geleden. Dat je dan enorm baalt, is het understatement van het jaar. Toch weer niet naar huis na één dag ???????

Het noodnummer van Tinga, de vliegende servicecrew gebeld en die bleken vlak achter ons te rijden, geluk dus! Binnen een paar minuten stond er een monteur gebogen over de motor en in diezelfde minuut was er een diagnose, een verschrikkelijk vervuilde brandstoffilter. Die werd met hetzelfde tempo vervangen, starten, vervolgens werd er een of ander goedje in de carb gespoten en de motor op toeren gesmoord om het vuil er uit te verwijderen en gaan maar weer.
Ongelofelijk hoe snel dat ging, maar alles bij alles omdat het zo dicht bij de finish gebeurde en we terecht besloten om het traject nog zoveel mogelijk te rijden om nog zoveel mogelijk controles te scoren en niet ineens naar de finish te gaan liepen we toch 26 minuten tijdstraf op.
Maar gelukkig neem je tijdstraf niet mee naar de volgende dag, dan begin je met een schone lei.

Na een paar heerlijke Jupilers in Houfalize en wat napraten met Fred Hak. en andere bekende medestrijders zochten we ons mandje op, ik sliep vrijwel onmiddellijk, Tino heeft er geloof ik iets langer over gedaan ?

Omdat je starttijd pas ’s morgens bekend wordt op tijd eruit en kijken naar het tussenklassement…………….10 controles gemist….TIEN !! dat viel wat tegen,(een ander understatement).
Ik ben kaartlees technisch niet voldoende gekwalificeerd om dat uit te leggen, die beurt geef ik aan Tino ?

Maar niet getreurd, gewoon aan de zaterdag beginnen en wat ging het weer lekker vlot, heerlijke stuurmansweggetjes, ronduit fantastisch, soms minuten lang alleen dat vind zowel ik als Tino altijd lekker, maar soms ook in een treintje van een aantal deelnemers.
Achteraan zo’n treintje gaat het me te langzaam en op kop heb ik altijd het idee dat ik de boel ophoud. Meestal valt dat wel mee, alleen die verrekte 911 van het Rohac kreeg ik niet kwijt gereden (gek hé)
Op het einde van de middag de test op het circuit van Colmarberg en daar zouden we het gaan maken…..dacht ik. Echter de BMW toonde zijn eigen wil en begon te de eerder genoemde onhebbelijke stotter neigingen te vertonen in de eerste de beste chicane, gelukkig sloeg hij wel aan en hebben de 1e ronde rustig uitgereden, nog wel gepasseerd door die al genoemde 911, die me trakteerde op een satanische grijns…….Vernederend is dat toch. ? 15 seconden boven de bogyetijd was ons lot.
Het 2e rondje ging wel beter, de auto hield zich ineens weer goed alsof er niets aan de hand was en op het laatst moest ik van het gas af van baas Tino en exact op 2.15 klokten we in. Jammer was dat je ook sneller mocht dan de bogyetijd, ik had gewoon gas kunnen blijven geven al verdiende ja daar niks extra mee.
In de tussenklassementen bleek dat we het goed deden, het 3e traject foutloos en in het 4e traject slechts een foutje. Erg veel klimmen in het klassement deden we helaas niet omdat we iets van 500 strafpunten achter de voor ons staande équipes stonden en die niet meer als 2 of 3 fouten maakten. Wel wat dichterbij gekomen dus, maar niet er voorbij.
De zaterdagavond in dan………..heerlijk in het donker rijden, dat verhoogt de moeilijkheidsgraad en om de een of andere duistere reden mag ik dat wel.
Ook nu weer beurtelings in een treintje, dan weer moederziel alleen. Alleen de truc om vooraan te komen is in het donker beter uitvoerbaar, vele twijfelen bij afslagen en dan is het de kunst om de neus van je auto er links of rechts naast te planten en er binnendoor of buitenom langs te schieten, wat alleen gaat als je een snelle navi hebt die al weet waar je heen moet en dat is Tino wel toevertrouwd. (truc overigens geleerd van Thom H. bij sommige van de Krabbenrijders wel bekend).

Mijn enige kritiek op de zaterdagavond was dat er lange verbindingsstukken inzaten over de provinciale wegen met heel veel verkeersdrempels. Ik snap dat de hele karavaan de afstand Luxemburg naar Veldhoven moet overbruggen, maar waarom dan toch niet meer snelweg en steeds afwisselen met kaartleestrajecten tussendoor op mooiere binnenwegen á la Starrally

De auto heeft buiten het op zaterdag eenmaal optredende probleem van de brandstof nog een paar kuurtjes getoond:
Naar links trekken bij het remmen, nu weer verdwenen, ook af en toe een zompig remgedrag.
Af en toe een slippende koppeling die weer net zo mysterieus verdwijnt als optreedt
Een kapotte zekering van de dashboard verlichting
Verder rijdt zo’n 2002 toch wel lekker al stuurt het wel zwaar zonder stuurbekrachtiging.
En ik wil meer pk’s; snel die Tii motor laten reviseren (om hinderlijk 911fjes voor te blijven)

Behoorlijk vermoeid bereikten we rond 1.30 uur op de vroege zondagmorgen Veldhoven en dat is lang vanaf zaterdag morgen. Maar het deed me wel denken aan het rallyrijden uit de vroege 70er jaren en moet de bedoeling toch zijn van het klassiek rally rijden.

Verder met de zondag na een te korte nacht en weer een paar Jupilers, leuke trajecten via Brabant naar Kerkdriel en omgeving en verder naar boven rond de Linge in de Betuwe.
Veel meer als onze positie stabiliseren zat er niet in, bleek later.
Helaas heb je op zondag met mooi weer uiteraard veel last van allerlei recreanten (of zij van ons dat zou ook zomaar kunnen). En dan begrijp ik sommige deelnemers niet: ga toch even van het gas op die plaatsen waar mensen lopen en fietsen. Op de tussenliggende polderwegen was niemand en daar kan het gas er op. Maak onze sport niet kapot! (zei Hans die vrijdag een waarschuwing had opgelopen bij een speedtrap)

Na de rust in Nieuwegein zat het erop en via de A12 naar Duindigt voor de laatste test.
Leuk en het lukte redelijk al kreeg ik hem in de 1e bocht niet vol in een drift, mocht ook niet van Tino, eerst maar eens een tijd zetten zei hij.
Pas na de 2e bocht lukte een aardige drift bij het opkomen van het rechte eind, vol het gas erop en het resultaat was een enorme stofwolk, die luid gejuich teweeg bracht bij de Tinga monteurs.

En de finish op de Boulevard al was het bereiken ervan geen makkelijke opgaaf door het vastzittende verkeer is altijd weer een belevenis, veel toeschouwers ook door het mooie weer uiteraard.

Bedankt:
Tino voor het gestelde vertrouwen in de BMW en mijn stuurmanskunsten
Jan, Erwin, Hanny en jullie hele crew voor de wat mij betreft schitterende SLS
De Tinga mannen voor de snelle hulp.
Cav en Stéphane voor de eerste plaatjes, hier zijn er een paar te zien:

http://www.gummen.org/forum/showthread.php?t=800&page=3

Wat mij betreft tot volgend jaar !

Archief uit

Mu1   verslag van de Tulpenrally 2009.

Mu2   verslag van de Wintertrail 2009.

Mu3   verslag van de Snertrit 2009

Mu4   verslag van de ATM 2008

Mu5   verslag van de Starrally 2008

Mu6   verslag van de Mosselrit 2008

Mu7 verslag van het eerste Bergse Rondje

Mu9 Jaguar privé verzameling 

Mu10   Mijn tweede Tulpenrallye 

Mu11   verslag van de Ronde van het Meetjesland 2008

Mu12   Classic Dutch Rally 2009