G.A.C. De KRABBENRIJDERS 

Mijn tweede Tulpenrallye

niet zwaar, wel heftig

.
Achtenveertig jaar geleden was mijn eerste.  Een jongensdroom, en de editie die de geschiedenis in ging als “de barre elfde”. Drie dagen en twee nachten achter elkaar, dik 2900 kilometer lang, geen slaap, wat kleffe broodjes en koude kip, hèèl veel koude kip. Snelle verbindingsstukken waartussen een groot aantal klassementsproeven zoals circuitrondje(Monthléry,Francorchamps) en bergpasbestormingen (Mont Ventoux, Ballon d’Alsace). Alleen de snelste tijd gold: politieagenten joegen je met hun witte stokken op tot nòg hogere snelheid en ook het enthousiaste publiek maalde niet om gemiste slaapuren. De klassementsproeven werden op afgesloten wegen gehouden, maar schaapskuddes, herten en aanwonende boeren konden voor verrassingen zorgen. IJzel, mist en de beperkingen van tijdwaarneming vormden
handicaps. Ik was jong, sterk en na afloop: gesloopt. Maar het bleef – decennialang – smaken naar meer.

Voor de classic-editie van 2007 was onze Lancia twee jaar te jong. Een goede vriend stelde ons zijn ’67-er Volvo Amazon ter beschikking, in nieuwstaat en uitstekend geprepareerd. Om een beetje te wennen deden we de aanlooproute naar de start in Maçon in twee dagen, onderweg met lusjes en bergjes wat oefenend om paard en ruiter optimaal op elkaar af te stemmen. Zo’n Zweedse achterwielaangedreven power-limousine gedraagt zich toch wel een beetje anders dan het driftige gooi- en
smijt-Italiaantje, dat je alleen maar achter zijn aangedreven voorwielen aan hoeft te sturen.

Maandagmorgen startten we vol goede moed (wie niet ?) voor de dagetappe naar Aix-les-Bains. Het basistempo ligt met 49, zoveel km/uur hoog, maar voor wie kaartleestechnisch goed werkt en snel beslist (leve het kompas!) is het haalbaar. Voor onderscheid tussen de beteren is er dagelijks een regelmatigheids-etappe met meerdere tijdwaarnemingen en een klassementsproef die binnen de bogey-time dient te worden afgelegd.  Eventuele meertijd wordt per seconde afgerekend. Er wordt in drie klassen gereden, waarbij Expert en Sporting exact de zelfde opdracht hebben en Touring een lichtere vorm, bijvoorbeeld zonder regularities, krijgt voorgeschoteld.  Vanwege onze handicap met een vreemde auto en het feit dat het toch eigenlijk voor ons beiden de eerste keer was schreven wij in voor Sporting. Die ochtend behaalden wij een, met diverse anderen gedeelde, derde plaats.

’s-Middags ging het mis. Hoestend en proestend gaf de motor telkens de geest. Er is iedere keer weer veel verondersteld, veel gesleuteld (reken maar dat meisjes dat ook kunnen) en elke oplossing leek weer tijdelijk soulaas te bieden. We slaagden er in, buiten de officiële route om, het grasveld bij het hotel te bereiken. Dat kost natuurlijk meteen een paar duizend strafpunten en we kelderden naar de 71e plek. Hoewel goede raad duur is, bleken er toch ontzettend veel en uiteenlopende adviezen
verkrijgbaar. Uitgebreid telefonisch overleg met de Limburgse helpdesk heeft er uiteindelijk toe geleid dat ’s-avonds om half twaalf, bij het licht van een zaklantaarn, de nieuwe elektrische benzinepomp werd kortgesloten en vervangen door een oud mechanisch exemplaar uit de kofferbak. En daarmee hebben we Noordwijk gehaald.

Dinsdag naar het Zwitserse Yverdon-les-Bains in de Jura. Een prachtige route met overwegend mooi weer, maar op grotere hoogte zitten we dik in de mist en in de kou.We missen slechts 1 controle, 8 minuten bij TC’s en drie seconden op de regularity. De test doen we iets te voorzichtig en kost 1 seconde.
Woensdag werkt het weer niet mee. Het is somber en nat. Via de lunch in br /> het Peugeot-museum in Sochaux gaan we de Grand Ballon d’Alsace op. We worden door trekkers, een bus en een vrachtwagen op de aanlooproute zo opgehouden dat er nog slechts 18 minuten voor de beklimming overbleef. Boven op de pas, in de dikke mist, blijken we toch nog vier minuten over te hebben. Na nog wat kleinere cols zakken we af naar het prachtige plaatsje Riquewihr, waar we in de hoofdstraat sfeervol worden ontvangen.

We gaan donderdagmorgen recht naar het Noorden richting Luxemburg. De test bestaat uit vier snelle rondjes op een kartingbaan en omdat we er vijf doen komen we wat tijd tekort. De regelmatigheidsproef kost slechts 1 seconde, maar in de middag hebben we toch enkele routecontroles laten liggen. Oude wegsituaties en wegen in dorpen laten zich op Michelin
1:200.000 moeilijk herkennen.

Op de voorlaatste dag zetten we koers richting Maastricht. De Ardennen verwelkomen ons met harde wind en veel regen.De route is pittig, hoewel we op 100.000-kaarten zijn overgegaan. Ook speelt de vermoeidheid een rol. Maar we ruiken de stal en durven al over aankomen in Noordwijk te praten. We staan nu 53e en willen nog wat klimmen.

Zaterdag een mooi stuk stafkaart door de Peel naar de proefbaan voor DAF-vrachtwagens voor een test over twee ronden. We starten en komen de hele eerste ronde achter een deelnemende bestelauto te hangen. Dat laat voor de tweede ronde nog slechts een kwart van de beschikbare bogey-time over, zodat we deze dag met 39 seconden naar de 12e plaats in het
dagklassement worden verwezen, terwijl de dagprijs, omdat verder alles op nul stond, voor het grijpen lag. Na de lunch in ’s-Hertogenbosch langs de grote weg naar Noordwijk: tulpen, emoties, ereboog, duizenden toeschouwers onder stralende zon, vragende journalisten en dorst, vooral dorst.

’s-Avonds het traditionele galadiner met prijsuitreiking. Feestelijk in het pak. We eindigden op plaats 49. Zonder de problemen op de maandagmiddag was een plaats bij de eerste twintig haalbaar geweest. We zijn tevreden en wat meer is: we hebben genoten!!

Edmond

Archief uit

Mu1   verslag van de Tulpenrally 2009.

Mu2   verslag van de Wintertrail 2009.

Mu3   verslag van de Snertrit 2009

Mu4   verslag van de ATM 2008

Mu5   verslag van de Starrally 2008

Mu6   verslag van de Mosselrit 2008

Mu7 verslag van het eerste Bergse Rondje

Mu8   verslag van de SLS 2008

Mu9 Jaguar privé verzameling 

Mu11   verslag van de Ronde van het Meetjesland 2008

Mu12   Classic Dutch Rally 2009